Paspoorten (deel 1 van …)

Posted on

De meisjes zijn toe aan een eigen paspoort. Dit natuurlijk vanwege het feit dat ze vanaf juli 2012 niet meer de grens overkomen zonder. Ingeschreven in het paspoort van vader of moeder is helaas niet meer voldoende. Zo is besloten en zo zal het geschieden. Dachten we….

Stap 1: Na een intensieve middag foto’s maken hebben we van ieder een foto waarbij ze redelijk in de lens kijken, hun hoofden ongeveer recht houden, geen bijzondere gezichtsuitdrukking hebben, niet hun handen voor hun ogen houden, geen pleister op hun voorhoofd hebben (ander verhaal). Wie heeft dit verzonnen voor peuters?

Stap2: Printen. Waar is ook al weer dat fotopapier. En dat handige programmaatje voor het printen van pasfoto’s. Hmmm dat lijkt een vreemde maat? Ja klopt, in de USA doen ze het heel anders… Oke, UK dan. Zo, gelukt. Keurig uitgesneden, ziet er professioneel uit!

Stap 3: Dan blijkt het gemeentehuis alleen op maandagavond open te zijn, tot 19.00! En dat we allevier moeten verschijnen! Ha, alsof die ambtenaar de kinderen uit elkaar zou kunnen houden… Maar goed, vanavond was dus de eerste poging. Tot op de minuut een taakverdeling gemaakt zodat we om 17.32 konden eten, en om 18.16 naar het gemeentehuis konden rijden. Gelukkig verliep dat deel volgens planning. We waren direct aan de beurt, lang leve de gemeente Wijdemeren! Maar toen…. werden de foto’s afgekeurd. Tot overmaat van ramp wilden de kids niet mee naar huis. Dat fotohokje was namelijk veel interessanter (ja, nu wel dus) en ze konden er tekenen (dat kan thuis natuurlijk niet?). Na uitvoerig onderhandelen en beloven dat we volgende week hier weer terug zouden komen lieten ze zich verleiden en stapten we weer in de auto.

Stap 4: terug naar stap 2…

Enfin, thuis de foto’s een slagje kleiner uitgeprint en volgende week op voor kans nr 2!